Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Ο Δαίμονας μέσα μας



Ο έρωτας και ο θάνατος, τα ένστικτα και οι παρορμήσεις, ανεκπλήρωτες επιθυμίες, το περιβάλλον που πολλές φορές γίνεται εχθρικό, είναι λόγοι ικανοί να ταλαιπωρήσουν την ανθρώπινη ψυχή ή ακόμη και να την οδηγήσουν σε μια χαοτική κατάσταση, στην απόγνωση. Πόσο μάλλον σε περιόδους κρίσεων όπως αυτή που ζούμε σήμερα. Ο Πλάτωνας όμως, μας στέλνει από το παρελθόν ένα υπέροχο μήνυμα. Δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι είμαστε, ούτε δούλοι, ούτε έρμαια των παθών μας γιατί έχουμε βοήθεια και μάλιστα θεόσταλτη. Φιλοξενούμε μέσα μας έναν δαίμονα, ο οποίος αποτελεί το κυρίαρχο και θείο κομμάτι της ψυχής μας. Τον Νου. Ο Νους, με τη δύναμη του Λόγου, της Λογικής και με τους κατάλληλους σε κάθε περίπτωση χειρισμούς, έχει τη δύναμη να επιβληθεί και να κυριαρχήσει μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.
Να επιφέρει, όσο είναι αυτό δυνατόν κάθε φορά, την αρμονία της ψυχής, την ευδαιμονία της. Κι αυτό γιατί η δύναμη αυτή, σύμφωνα με τον σοφό Πλάτωνα, του δόθηκε από τον ίδιο τον Δημιουργό του κόσμου. Τον ίδιο τον Θεό. Ας δούμε όμως καλύτερα, τι μας λέει ο ίδιος ο φιλόσοφος περί του θεϊκού αυτού δαίμονα και περί της πρώτης γεννήσεως της ψυχής στον ουρανό, στο κείμενο που ακολουθεί. Πρόκειται για απόσπασμα από το περίφημο (…και…λόγω της αναφοράς στην χαμένη Ατλαντίδα…) βιβλίο του, Τίμαιος :



«…Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι το κυρίαρχο είδος της ψυχής που δώρισε ο Θεός στον καθένα μας είναι ένας δαίμων. Είναι αυτό που, όπως είπαμε, κατοικεί στην κορυφή του σώματος και μας ανυψώνει από την γη προς τον συγγενικό μας ουρανό, γιατί η αλήθεια είναι ότι είμαστε φυτά της γης και όχι του ουρανού. Στον ουρανό συνέβη η πρώτη γέννηση της ψυχής και εκεί βρίσκονται οι ρίζες μας – εκεί η θεϊκή ψυχή προσαρτά και ριζώνει το κεφάλι μας και από εκεί ορθώνει προς τα κάτω όλο το σώμα. Αν λοιπόν κάποιος έχει αφοσιωθεί στις επιθυμίες και στις έριδες και σπαταλάει εκεί όλη την ορμή του, οι σκέψεις του γίνονται αναγκαστικά θνητές. Θα γινόταν μάλιστα εξ ολοκλήρου θνητός και ο ίδιος, αν αυτό ήταν δυνατόν. Στην πραγματικότητα ελάχιστα διαφέρει από αυτό, αφού έχει αναπτύξει μόνο το θνητό μέρος του. Αν όμως έχει αφιερωθεί στην αγάπη της μάθησης και της αληθινής σοφίας και καλλιεργεί αυτή κυρίως την πλευρά του εαυτού του, για να προσεγγίσει την αλήθεια, είναι υποχρεωμένος να σκέφτεται τα αθάνατα και τα θεία. Λίγο απέχει από την κατάκτηση της αθανασίας, όσο βέβαια η αθανασία είναι προσιτή στην ανθρώπινη φύση. Και επειδή πάντοτε φροντίζει για τη θεϊκή ψυχή και περιποιείται το δαίμονα που φιλοξενεί μέσα του, φτάνει και ο ίδιος σε ιδιαίτερη ευδαιμονία.»

Πλάτων - Τίμαιος, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ



Τέτοιες, και ένα σωρό άλλες πανέμορφες ιδέες συναντάει κανείς στο υπέροχο σύμπαν του Πλάτωνα. Εμείς ας προσπαθούμε να φροντίζουμε και να περιποιούμαστε τον δαίμονα που φιλοξενούμε μέσα μας […έτσι όπως και ο Μικρός Πρίγκηπας του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ κάπου εκεί στο μικρό του πλανήτη, φροντίζει αυτή ακριβώς τη στιγμή, το λουλούδι του…] και ας μην ξεχνάμε ποτέ την πιο βαθιά μας καταγωγή. Είπαμε: «Οι ρίζες μας βρίσκονται στον ουρανό »

Για το Valtos, Λεωνίδας Π.

(αφορμή να βρω αυτό το άρθρο και να το αναδημοσιευσω ήταν ο φίλος μου Γιώργος Κ)
Δημοσίευση σχολίου
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget