Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Σαν νεοσσοί....

Φαντάσου... φαντάσου εσένα σαν νεοσσό... χαμένο μέσα σε έναν ωκεανό...
δε βλέπεις τίποτε άλλο παρα μόνο θάλασσα... κουνάς τα ποδαράκια σου και προσπαθείς να επιπλέεις στην επιφάνεια έστω για το βασικό... το οξυγόνο σου...
Νιώθεις μοναξιά, φόβο.... και εκεί που έχεις κουραστεί και δε ξέρεις τι να κάνεις βλέπεις να σε πλησιάζει άλλο ένα πουλάκι...
έρχεται κοντά σου δειλά..
εσύ χαμογελάς... δίνεται ο ένας κουράγιο στον άλλον... κολυμπάτε μαζί...


όμως αυτό ξέρετε δε μπορεί να κρατήσει για πάντα... η επιφάνεια της θάλασσας δεν ειναι για εσάς... δε μπορεί μόνο με οξυγόνο να ζησετε... πρέπει μαζί να αποφασίσετε αν θα βουλιαξετε στον βυθό και θα χάσετε τα πάντα... ή αν θα βάλετε δύναμη και θα ανοίξετε τα φτερά σας για να πετάξετε....

Φαντάσου... φαντάσου πως αυτή η ιστορία είναι μια σχέση και οι νεοσσοί τα αισθήματα της... δεν μπορεί μια σχέση να επιβιώσει στην επιφάνεια... ή θα βουλιάξει χάνοντας κάθε συναίσθημα ή θα αποκτήσει φτερά γεμάτη αγάπη και δυνατά συναισθήματα! 


Δημοσίευση σχολίου
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget