Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013

Βουτιά στα νερά χωρίς μπουκάλα...

Νιώθω μια περίεργη αίσθηση να με αγκαλιάζει και να χάνομαι σε αυτή χωρίς να μπορώ να την κατανοήσω...
Είναι κούραση ... οχι τόσο σωματική !!!
Κούραση για την καθημερινή ζωή ... που πρέπει να αντιμετωπίζω καταστάσεις και ανθρώπους που δε μου ταιριάζουν....
Όλοι βάζουμε μια μάσκα οξυγόνου και προσπαθούμε  ... τον φυλακίζουμε πίσω απο
αυτή τη μάσκα του στερούμε την ελευθεριά.... του κόβουμε την αναπνοή του ... δεν τον αφήνουμε να πάρει οξυγόνο καθαρό!!!!
Βουτιά στα νερά χωρίς μπουκάλα...
Φοβόμαστε να πάρουμε αυτή την ανάσα.... την τρεμουμε γιατί μετά θα θέλουμε και άλλες...
Πάντα ψάχνουμε να βρούμε έναν που θα μας δώσει μια ''μπουκάλα'' οξυγόνο .. όμως αυτές τελειώνουν κάποια στιγμή και θα ψάχνουμε πάλι να βρούμε άλλου μια γεμάτη....
Αφήνω ελεύθερο το κορμί μου και γίνομαι ένα με αυτά τα "'νερα"... μαθαίνω να αναπνέω μόνη μου χωρίς να φοβάμαι!!!
Μέσα σε αυτή την απόλυτη ελευθεριά μπορώ να είμαι εγώ ... να είμαι για μένα !!!
Μπορώ να ζω σε αυτά τα νερά ελεύθερη κάνοντας οτι θέλω  να νιώθω οτι θέλω και όπως το θέλω  να ζω αυτό που θέλω με οποίους θέλω και θέλουν!!!
Και αν κάποιοι τρομάζουν ας πάνε να βρουν την δική τους μπουκαλα αλλου... εγώ δεν έχω μπουκάλες ξέρω να αναπνέω μόνη μου!!!!
Και όποιος αντέχει .....!!!!


Δημοσίευση σχολίου
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget